«ﻣﺎﻧﺎ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺎ اﺑﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﯽ…»
ﻣﺎﻧﺎ ﮐﻪ ﺑﺮای ﻓﺮار از زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان آراﻣﺶ ﺑﻪ زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ ﺗﺎرﯾﮏ و ﻧﻤﻮر ﭘﻨﺎه ﺑﺮده، ﺑﺎ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ زﻧﺪﮔﯽ اش را ﺑﻪ ﮐﻠﯽ دﮔﺮﮔﻮن ﻣﯽﺳﺎزد. ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻮی ﮔﻞ وﮔﯿﺎه ﻫﺎ ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺑﻮی ﻧﺎی ﻣﺤﯿﻂ را ﭘﻮﺷﺶ ﺑﺪﻫﺪ و ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﻮش ﮐﻮﭼﻮﻟﻮی ﺳﻔﯿﺪ، ﮔﻪ ﮔﺎه اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﺎ را ﮐﻢ ﮐﻨﺪ؛ اﻣﺎ ﺣﺮوف ﺳﺒﺰ ﺻﻔﺤﻪ ی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ، ﺗﻮﻧﻠﯽ ﺑﻪ دﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﺨﻮف و رازآﻟﻮد ﺑﺎز ﮐﺮده ﮐﻪ ﺑﺎ ورود ﺑﻪ آن، دﯾﮕﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ در ﮐﺎر ﻧﯿﺴﺖ…
آﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﺘﺎن اﻓﺘﺎد ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﺪ؟
